Konsonantsinsekvoj (fina listo)

Konsonanto + "s" (aŭ "z")

Se "s" sekvas rekte post konsonanto, oni skribas "s" en inversa direkto.

Konsonanto + "t"

Se "t" sekvas rekte post konsonanto, oni skribas "t" per dugrada supreniranta streko.

Daŭrigo post "s"

Malgrandajn kaj duongradajn signojn oni levas je duona grado post la litero "s".

La hoketo

Oni distingas inter strekoj malsupren kaj aliaj strekoj. Problemoj povas okazi, se oni devas ligi du de tiaj aliaj strekoj, ekz-e en la finaĵo -io. La literon i oni skribas per supreniranta streko, la literon o per horizontala streko. Kiel oni aligu la du strekojn? – Per malgranda hoketo.

Wingen 2 – Priskribo de la bazaj signoj.

Unugradaj signoj (= plenigas la spacon inter du linioj):

• t: rekta streko de la supra linio malsupren ĝis la ĉeflinio.
• b: diferencas de la signo por »t« per dekstra rondo de la piedo.
• g: diferencas de la signo por »t« per maldekstra rondo de la kapo.
• m: diferencas de la signo por »t« kaj per dekstra rondo de la piedo kaj per maldesktra rondo de la kapo.
• v: similas al la signo por »b«, sed ĝia kapo kurbiĝas dekstren.
• d: similas al la signo por »v«, sed havas banton ĉe la kapo.
• h: similas al la signo por »g«, sed ĝia piedo kurbiĝas maldekstren.
• ĵ: similas al la signo por »d«, sed ĝia piedo kurbiĝas maldekstren.
• z: estas unugrada dekstrenturnanta cirklo.

Dugradaj signoj:

• ĉ: dugrada versio de la signo por »h«.
• f: dugrada versio de la signo por »d«.
• ĝ: dugrada versio de la signo por »ĵ«.
• ĥ: egalas al tiu por »ĉ«, sed havas faldon.
• j: rekta streko dugrada kun piedo kurbiĝanta maldekstren.
• p: dugrada versio de la signo por »v«.
• c: egalas al la signo por »t« kun aldona unugrada pieda banto.
• ŝ: egalas al la signo por »g« kun aldona unugrada pieda banto.

Duongradaj signoj:

• k: la supra duono de cirklo.
• r: streko dekstren malsupren.
• s: dekstrenturniĝanta cirklo.

Malgrandaj signoj:

• l: kvazaŭ la signo por »f« aŭ »d«, sed malgrandigita al sola punkto, nodo.
• n: onda linio supren-malsupren.

Wingen 1 – Bazaj signoj.

La skriboareo estas strukturita per kvar horizontalaj linioj: Plej supre la supra limo, sub ĝi la supra linio, sub kiu troviĝas la ĉeflinio. Plej malsupre la malsupra limo.

La signoj por la konsonantoj estas jenaj:

Vokaloj estas simboligitaj per la pozicio de la sekva konsonanta signo laŭ la jena maniero, ekzempligite per la konsonanto «t»:

Se vorto komenciĝas rekte per vokalo, oni skribas alstrekon de la ĉeflinio.

Nur se al vokalo ne sekvas konsonanto, oni devas rekte skribi la vokalojn: